หลังจากที่ทิ้งร้างไปซะนาน ได้กลับมาที่นี่อีกครั้งแล้วสินะ

 

อา...คิดถึงชะมัด...

 

แสงจากบนฟ้าส่องผ่านเมฆหนาลงมาได้น้อยนิด พอให้เห็นเรือนใหญ่ครึ่งตึกครึ่งไม้เก่าๆ ตั้งอยู่ท่ามกลางป่ารกครึ้ม

 

ทุกคนจะเป็นยังไงกันบ้างน้า

 

เราเดินตัดสนามหญ้าหน้าบ้านตรงเข้าสู่ประตูหน้า กลิ่นดินชื้นๆหลังฝนตกลอยขึ้นมาแตะจมูก

เคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งนะว่านี่เป็นกลิ่นของเชื้อราในดิน

เราหยุดเดิน....เชื้อราเรอะ...ทำไมรู้สึกสะดุดกับคำๆนี้นักนะ มันเหมือนมีอะไรบางอย่าง...

 

อ๊ะ ตรงนั้นมันเห็ดนี่!!

 

-----ดอกเห็ดคือส่วนที่เป็น Dikaryotic Hypha-----

จู่ๆประโยคพิลึกมันก็ผุดขึ้นมาในหัว...

 

-----Hypha ของราในไฟลัม Basidiomycota จะเป็นแบบ Dolipore septum-----

เฮ้ย เอาอีกแล้ว มันภาษาอะไรวะเนี่ย!

 

เหมือน...เราจะลืมอะไรบางอย่างไปจริงๆน่ะแหละ...

 

บางอย่างที่สำคัญมากๆ

 

ทันใดนั้นเราก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่คุ้นเคย "หมอนั่น" มายืนข้างหลังเราตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เขายิ้ม ขยับแว่นกรอบบางนิดหนึ่งแล้วเอ่ยปากทักทายด้วยคำว่า

 

"พรุ่งนี้วันอะไรเหรอครับ?"

 

ถามอะไรพิลึกๆฟระ ก็วันพฤหัสอ่ะดิ

เฮ้ย...พฤหัส พรุ่งนี้...

 

เฮ้ย!!!

 

ตูมีสอบนี่หว่า หนังสือยังไม่ได้แตะเล้ยย!!!!

 

เรื่องเดินชมคฤหาสน์คงต้องไว้วันหลังแล้วล่ะนะ!