บอกไว้ก่อนนา ผีถั่วจะอัพบล็อกเฉลี่ย 1-2 ครั้ง/เดือน แต่ละครั้งก็จะอัพทีเดียว 2-3 เรื่อง เพราะงั้นช่วยลงไปอ่านข้างล่างๆก่อนนะ

ช่วงนี้เราเริ่มกลับมาคลั่งแวมไพร์อีกรอบ สงสัยเพราะดาร์เรน แชน แหงๆ แล้วก็เลยไปเจอะไอ้นี่มา

http://quizilla.com/users/JugularGirl/quizzes/What%20class%20of%20vampire%20are%20you%3F%20(more%20new%20images!)/

Crimson Wraith, the sixth class of vampire. You stand for violence and ruthlessness. Your servants are little to none, because you'd rather kill them. Your powers are a high staminal psychosis streak, and a nose for unshed blood. You cannot help yourself from the feed. Your name serves you well.

นี่ตูเถื่อนขนาดนั้นแลยรึ แต่รูปนี้ ทั่นอาลูคาร์ดใช่มั้ยนั่น >w< น่าร้ากกกกกกก

http://quizilla.com/users/BloodLustOfTheRaven/quizzes/What%20Kind%20Of%20Vampire%20Would%20You%20Be%3FNOW%20WITH%20PICS!!!%20(Cool%20answers%2C%20AND%20FOR%20GILRS%20UNLESS%20YOU%20ARE%20A%20CROSSDRESSER)!/

อันข้างบนนี่ก็อีก...คำถามมาเป็นเนื้อเรื่องเรย หนุกๆ เล่นไปเล่นมา เลยแต่งเรื่องได้อีกหนึ่งเรื่อง เป็นเรื่องเกี่ยวกับแวมไพร์ และคาดว่าน่าจะวายด้วย หุๆ

---------------------------------------------------------------------

ฉากที่ 1

'ที่นี่ที่ไหน???'

ผมลืมตาตื่น...รู้สึกแปลกใจกับสัมผัสนุ่มนวลของเตียงสีขาวขนาดคิงไซส์ ผมพยายามฝืนกายลุกขึ้นนั่งแล้วกวาดตามองไปรอบๆห้อง ห้องนี้ไม่มีหน้าต่าง...ไม่มีแหล่งกำเนิดแสง ทั้งที่เป็นเช่นนั้นผมกลับมองเห็นทุกสิ่งในห้องได้อย่างชัดเจน โต๊ะสีขาวตัวเล็กๆตั้งอยู่ข้างเตียง... ผนังสีขาว เพดานสีขาว ทุกอย่างสีขาว ขาวโทนเดียวกันหมด เจิดจ้าแสบตายังกับผ่านการซักด้วยไวท์ไฮเตอร์แน่ะ... ผมกลิ้งตัวลงมาจากเตียงก่อนจะสำรวจดูสารรูปตัวเอง บ็อกเซอร์ตัวเดียว สวมทับด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีดำ...

'เฮ้ย!!!' ผมวิ่งไปรอบห้องเพื่อหาเสื้อผ้าใส่ หารู้ไม่ว่าจริงๆแล้วมันก็พาดอยู่ปลายเตียงนั่นแหละ ช่วยไม่ได้...ก็มันขาวกลืนกันไปหมดเลยอ่ะ ผมหยิบเชิ้ตขาวกับแสล็กสีดำที่วางอยู่ข้างใต้มันมาสวม สวมเสร็จแล้วก็...ยืนเอ๋อ...ก็ประตูมันอยู่ส่วนไหนของห้องล่ะฟระ -"-a

หลังจากงมโข่งอยู่เกือบศตวรรษผมก็เจอประตู ไม่ได้ล็อคด้วย กรูออกมาได้แล้ว เย้!!! พออกมาก็เจอกับโถงทางเดินสีขาว... อีกแล้ว - -" แต่ก็ไม่ใช่ว่าขาววอกหมดซะทีเดียวหรอก เพราะผนังเหล่านั้นถูกแต้มสีโดยประตูทุกขนาด หลากลายหลายสีสัน บ้างดำสนิท บ้างก็ลายฮาวาย บ้างก็ลายเลือด ประตูเหล็กม้วนก็มี เบื้องหลังประตูแต่ละบานมีเสียงต่างๆ เล็ดลอดออกมาเพียงแผ่วเบา และผมถึงกับชะงักเมื่อหูได้ยินเสียงที่ลอดออกมาจากอีกฟากของประตูที่อยู่ใกล้ผมที่สุด...

เสียงคนคุยกัน คละเคล้ากับเสียงช้อนส้อมกระทบจาน........

มันทำให้ผมรู้ตัวว่า 'กรูหิวว้อยยยยยยยย!!!!!!'

กำลังกินข้าวกันอยู่แน่ๆ ผมรวบรวมความหน้าด้านเข้าไปเปิดประตู หวังจะขอข้าวกินสักมื้อ แต่พอเข้าไปดูที่ประตูใกล้ๆ...

ไม่มีลูกบิด ที่จับไม่มี ที่รูดคีย์การ์ดก็ไม่มี ขอบประตูเป็นเนื้อเดียวกันกับผนังสีขาวทุบก็แล้ว เคาะก็แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตูจะเข้าไปยังงายยยยยยยยย

ในที่สุดผมก็ยอมแพ้...ผละจากที่นี่ไปดูประตูบานอื่น ปรากฎว่าเป็นแบบเดียวกันหมด ผมเดินอย่างหมดอาลัยตายอยากไปตามทางเดินที่ยาวยืดสุดลูกหูลูกตา จนกระทั่งมาเจอกับประตูไม้ใหญ่เบ้อเริ่มบานหนึ่ง...

ประตูบานคู่ ทำจากไม้สีน้ำตาลแดงคล้ำที่ถูสลักเสลาด้วยลวดลายอันวิจิตร ตัดกันกับผนังสีขาวโพลนประตูนี้สูงสักสี่เมตรเห็นจะได้ และที่สำคัญ...มันมีที่จับ

ด้ามจับประตูทำจากสัมฤทธิ์มันวับ สองมืออันสั่นเทาของผมยึดมันเอาไว้อย่างลังเล และเพียงแค่ออกแรงดึงเล็กน้อย ประตูบานใหญ่ทั้งสองก็เปิดออกอย่างง่ายดาย

ที่ในห้อง......มีใครบางคนนั่งรอผมอยู่ก่อนแล้ว

-----------------------------------------------------------------------------------

2 B Continue

.......มั้ง......ไม่รู้สิ คนที่รู้จักเราดีจะพบว่าไอ้ผีถั่วพเนจรไม่เคยเขียนอะไรจบซักกะเรื่อง ไม่นะ ฉากที่ 2 อาจจะตามออกมาประมาณปีหน้า

หุๆๆๆๆๆ

ฮ่าๆๆๆๆๆ

เหอๆๆๆๆๆ

แก้ไขเมื่อ 12/2/2548 14:24:34