อนิจจามาเรียนดั่งมารบ

แทบเป็นศพกลับไปฤทัยหาย

เรียนก็หนักแทบสิ้นชีวาวาย

กรูจักตายเพราะนั่งเรียนเพียรกันไป

สมการfunctionเข้ารุมเร้า

หนักหนักเข้าexpoเริ่มเคลื่อนไหว

สุดสลด log e ตีซ้ำเข้าไป

ตรีโกณไซร้หนามยอกอกตกระนาว

แต่งตอนเรียนภาษาไทย ด้วยอารมณ์เกลียดกลัวคณิตอย่างฟังไจ เอ้ย ฝังใจ

แต่ก็เอาวะ ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว สบายแล้ว...ซะเมื่อไหร่ล่ะ!!!!!!! ค่าย สอวน. นี่มันทรมานบันเทิงซะจริงๆ เมื่อวานก็ได้เห็นกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนของจริง ระยะประชิด แถมได้ส่องด้วย สุดยอดดดดดดดดดดดดด

แต่ตอนทำแล็บ...โอ้ว กล้องจุลทรรศน์ยี่ห้อโอลิมปัส ใช้ไฟด้วย ไฮโซสุดยอดด (เคยใช้แต่กล้องที่มันเป็นกระจกง่ะ) และระหว่างทำสไลด์สดมีโปรโตซัวโชคร้ายตัวหนึ่งถูกเราและรุ่นน้องบี้ไส้ทะลัก เละไปครึ่งตัว (อันที่จริงก็ไม่ใช่ไส้หรอก คือไส้ในมันน่ะ แบบว่าเซลล์ข้างในมันไหลทะลักออกมาเลย) เราขอโทษษษษ T^T ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ก็มันไม่เห็นนิ อโหสิให้ด้วยเถอะนะ ถ้าไม่ส่องกล้องดูก็ไม่รู้หรอก อาจารย์ยังมาซ้ำเติมอีก "ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต บาปนะเนี่ยเธอ" ก..ก็มัน มันเป็นอุบัติเหตุ....T^T ฮือๆ ขอโทษ

แล้วกลับบ้านมาก็นั่งคิด สาขานี้เราชอบอ่ะ แต่ถ้าเรียนทางได้วิทย์จริงๆ กว่าจะจบ จะต้องคร่าชีวิตไปอีกเท่าไหร่หนอ...ไม่รู้สิ วันนั้นดูรายการทีวี เห็นเค้าเอาหนูขาวมาฉีดยันที่ทำให้เรืองแสงเข้าไป กลายเป็นหนูเรืองแสง สยองว่ะ ดีที่ไม่ตายนะเนี่ย...จะบอกว่าแลกมาเพื่อความรู้ เพื่อประโยชน์ของมวลมนุษยชาติ แม้จะเป็นสัตว์เล็กๆ แต่ชีวิตก็คือชีวิตนะ มันไม่แพงไปหน่อยเหรอ......

สิ่งเดียวที่ทำได้....

แด่ทุกชีวิตที่เสียสละเพื่อความก้าวหน้าของโลกใบนี้

สิ่งที่พวกคุณต้องเผชิญ...และสิ่งที่พวกคุณเหลือไว้ให้กับเรา

จะไม่มีวันลบเลือนไปจากความทรงจำ

ขอสดุดีแด่ดวงวิญญาณเล็กๆที่แข็งแกร่ง

หลับให้สบายเถอะนะ

ข้างบนนั่นเรามันบ้าอะไรก็ไม่รู้ ช่างมันๆ

อีก 60,000 ปีข้างหน้า เตรียมพบกับ

SLEEPYJACK'S ADVENTURE

CHAPTER 1.2!!!!!!!!!!!!!!

edit @ 2005/10/07 10:20:18
edit @ 2005/10/07 10:53:14