2007/Oct/10

             "รอดูอยู่...

            Live คราวนี้ เล่นให้เต็มที่เลยนะ ถ้าล่มล่ะก็ฉันฆ่านายแน่"

            ทำไมกันนะ...ความรู้สึกแปลกๆมันผุดขึ้นมา

            เหมือนผนึกที่ถูกปิดไว้มันพังทลาย

            ดีใจจริงๆ...น้ำตา...มันไหลไม่หยุด

            แล้วคำตอบก็กระจ่างขึ้นในหัวเรา

 

 

เคยมั้ยเวลาค้นห้อง แล้วเจอของแปลกๆไม่มีที่มาที่ไป ชวนให้สงสัยว่า "เฮ้ย เรามีของแบบนี้ด้วยเรอะ?"

เหตุการณ์นี้เพิ่งเกิดกับผีถั่วเมื่อวาน ข้อความข้างบนสุดนั้นเราไปเจอตอนนั่งรื้อแฟ้ม...

อ่านแล้วเป็นข้อความที่ดูดีมาก ที่สำคัญ...นั่นมันลายมือตูนี่หว่า....

คนอย่างตูเคยเขียนอะไรโรแมนติกพรรค์นี้ไว้ด้วยเหรอฟระ!!!!!!!

ตกใจอยู่เหมือนกัน เพราะนึกอะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์ในข้อความนั้นไม่ออกเลย ไม่รู้ว่านั่นเป็นบทพูดของใคร ไม่รู้ว่าความรู้สึกนั้นเป็นของตัวละครตัวไหน แล้วคำตอบที่กระจ่างชัดนหัวนั่นมันอะไร (นั่นล่ะที่อยากรู้ที่สุด) ช่วงนั้นมีเรื่องที่คิดไว้แต่ยังไม่ได้เขียนเยอะมากกกกก แล้วเวลานึกอะไรออกก็จะคว้ากระดาษอะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้มือมาจดไว้ (แม้จะมีสมุดจดเป็นเรื่องเป็นราวแล้วก็ตาม)

ปกติเราจะเขียนไว้ชัดเจนนะว่าข้อความนี้มันคือส่วนไหนของเรื่อง แต่นี่มัน...ไม่มีอะไรเลย ความทรงจำเกี่ยวกับมันได้หายไปเรียบร้อย

ก็เลย...ประกาศตามหาครับ

มีเบาะแสอยู่แค่ว่า ข้อความนี้เขียนด้วยดินสอ ลงบนสำเนาเกียรติบัตรชนะเลิศจัดบอร์ดสมัย ม.4 และช่วงนั้น เคยคิดจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับวงดนตรีอยู่พักนึง

เพื่อนๆคนไหนที่คุ้นๆว่าถั่วเคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง ถ้าผ่านมาก็ช่วยรื้อฟื้นความจำให้ด้วยขอรับ TT^TT เห็นงานเก่าๆแล้วอยากสานต่อมากมาย

หรือไม่ก็...คิดว่าคงจะใช้ข้อความปริศนานี้เริ่มโปรเจคท์ใหม่ไปเลย 555+

(หวังว่ามันคงไม่ใช่คำสาปที่แม่มดแห่งทุ่งร้างส่งมาหรอกนะ..........)

 

ปิดท้ายด้วย

Spoil & Scream

(ครั้งนี้จะไม่เปลี่ยนสีตัวอักษร ระวังให้ดี...เราเตือนท่านแล้ว)

ดูกุเรนลากันน์จบแล้ววววว

ชอบมากมาย

ตอนสุดท้ายเล่นเอาขนลุก

แต่ตอนที่ 26 ...ถั่วตายไปเลย

ทำไมน่ะรึ

ช่วงที่อานิคิโผล่มาก็เริ่มน้ำตาซึมแล้ว แล้วหลังจากนั้น

เป็นประมาณเรื่องราวในจักรวาลคู่ขนานของทุกคน

บทมันก็เริ่มบีบคั้นอารมณ์ขึ้นเรื่อยๆ

ขณะที่ความซึ้งเข้าขั้นพีค...วีรัลก็ปรากฏตัว

อ๊ากกกก ถั่วตาย ตายไปเลย

เป็นป๊ะป๋าแต่หน้าใสเด้งมากๆ เคะกระจายยย

(ไปหาดูเอาเองนะฮับ รูปที่เซฟไว้มันมีญหา แปะไม่ด้ายยยยย)

จบแล้ว 20 ปีผ่านไป...

หลายๆคนเปลี่ยนไป

แต่มีอยู่ 3 คน(?) ที่ไม่เปลี่ยน

วีรัล บูตะ และ...ลีรอน

ขณะที่รอสชิวเสียงแก่ขนาดนั้น

แต่เจ๊ยังเสียงหวานไม่เปลี่ยน และดูเหมือนจะไม่แก่ลงด้วย....

เจ๊ไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆใช่มั้ยเนี่ย....

แถมวีรัลยังตัดผมสั้น หน้าเด็กกว่าเก่า

แอบสงสัยว่า

เจ๊แกยังอยากงาบวีรัลอยู่มั้ย

(เสียงเพลงแว่วมา เจ๊ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง...รักไม่ยอมเปลียนแปลง...)

หึหึหึหึหึหึ

โครงการหน้า

Gurren Lagann: ลีรอนxวีรัล คู่วายสะท้านจักรวาล!!!!!!!!

 

 

edit @ 10 Oct 2007 16:09:06 by ผีถั่วพเนจร

edit @ 10 Oct 2007 16:19:53 by ผีถั่วพเนจร

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
พี่พึ่งนึกได้ว่า
น้องก็น่าจะใช้สถานการณ์ตอนนี้มาเขียนการ์ตูนเลยจิ
การค้นหาคำพูดที่หายไป

จะว่าไป เมื่อคืนพี่ก็นึกได้ว่าเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนึง
จำได้แค่เนื้อหาบางส่วน นึกเรื่องเต็มไม่ได้
และซ้ำร้าย ดูท่าจะอยู่ในหนังสือไม่มีลิขสิทธิ์

สงสัยงานสัปดาห์หนังสือนี้ต้องตามหาหนังสือไพเรทแระ
เป้าหมายที่ชัวร์แน่ๆคือ มุซาชิ ... เพราะจอ่านเรื่องสั้นที่ต่อท้ายเล่มจบด้วยbig smile
#1  by  โคค่อน At 2007-10-10 19:36, 
ตูไม่ทันเรื่องสินะ..... แถมไม่คุ้นด้วย

...อย่าแนะนำคู่ที่น่ากลัวแบบนั้นสิ........
#2  by  shiny At 2007-10-10 19:58, 
ที่แท้ก็เป็นเด็กมีพรสวรรค์ 55
#3  by  PaBaJa At 2007-10-28 23:46, 

<< Home


ข้าคือผีถั่วพเนจร เหอๆ
View full profile