โฮ่ ห่างจากคราวที่แล้วสี่เดือนกับอีกหนึ่งวัน

ว่าจะดองทำลายสถิติเดิมที่ทำไว้คือแปดเดือนอยู่หรอกนะ แต่รู้สึกเกรงใจยังไงไม่รู้ เหอๆๆ

ก่อนอื่นขอสครีม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก อยากอ่านลำนำหกพิภพต่อว้อยยยยยย

นิยายเรื่องนี้ได้รางวัล Young Thai Artist Award ครั้งที่3 ด้วยล่ะ ภาคแรกคือ"ลำนำหกภิภพ"นั่นเราอ่านจบไปแล้ว และคลั่งมากๆ มาเจอภาคสอง ลำนำหกพิภพ:คีตาวารี เข้าอีก หมดกัน ไม่ต้องอ่านหนังสือสอบกันแล้ว

แต่...แต่...มันมีแค่เก้าตอนเองอ้ะ มันยังไม่จบอ้ะ

อ๊ากกกกกก เค้าจาอ่านต่ออออออออออ!!!!!!!

ลืมบอกว่าเป็นนิยายของใคร ในเน็ตพี่เขาใช้ชื่อว่าเชษฐา ไหนๆก็นั่งอู้เปิดเน็ตแล้วลองค้นๆดู อื่มม ยังมีอีก 2-3เรื่องแฮะ อื่มมม สนุกดีแฮะ อื่มมม เดชคัมภีร์อัศนีสีสวยรั่วดีแฮะ อื่มมม เลยห้าทุ่มแล้วยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยแฮะ...

แล้วพอนั่งเล่นเน็ตต่อไปอีกก็ไปเจอโดกันดั้ม 00 คู่พี่เล็งxน้องเซ็ต พี่เล็งแอบแก่อ้ะ ถึงกระนั้นก็ยัง...

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ทว่าในท้ายที่สุดแล้ว เราก็ยังอยากเห็นแฮมๆ เสะพี่เล็งอยู่นั่นเอง...

 พูดถึงพี่เล็ง ช่วงนี้ไปเสิร์ชข่าวของซีซั่นสองแล้วก็เจอประโยคแทงใจดำ ชนิดเอคโค่อยู่ในหัว

"Lockon died and isn’t coming back."

"Lockon died and isn’t coming back."

"Lockon died and isn’t coming back."

"Lockon died and isn’t coming back."

......

....

..

เขาตายแล้ว เขาไม่กลับมาแล้ว

รู้แล้วว้อยยยยยยย จะย้ำอะไรกันนักหนา ฮือๆๆๆ แง้~~~~~!!!!!!

สรุปว่าเอ็นทรี่นี้ไม่มีอะไรนอกจากสครีมไร้สาระไปวันๆ

ช่วยไม่ได้ พอเจอเรื่องเครียดรุมเร้าถึงขีดสุด คนเราก็ต้องหาทางออกด้วยการทำตัวรั่วไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเป็นธรรมดา (เรอะ?)

แต่มันจริงๆนะ ดูจากเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสี่เดือนที่หายไป

-กันดั้ม 00 ซีซั่นแรกจบแล้ว ล็อกออนที่รักยิ่งตายไปแล้ว

-ปีสองวิชาเรียนยากชิบ

-เปิดเทอมมาได้หนึ่งสัปดาห์ มีนิสิตดิ่งตึกตาย และมารู้ในตอนสายของวันนั้นว่าเธอคือป้ารหัสสายพสวท.ของเราเอง...ช็อกสิ

-แม้ตอนนี้ในบางครั้งจะพูดติดตลกกับเพื่อนว่า "ป้ารหัสฉันออกจากทุนไปแล้ว...ออกไปทางระเบียงตึกนะ" แต่ก็รู้สึกเสียดายอยู่ดี ถ้าพี่เขายังอยู่ วันรับปริญญาที่ผ่านมาคงได้ถ่ายรูปรวมสายรหัสกันครบๆไปแล้ว และถ้าพี่เขายังอยู่ ปีหน้าพี่เขาก็ได้เหรียญทองไปแล้ว... ตอนนี้เวลาเดินผ่านแถวนั้นก็ยังอดมองไปตรงลูกกรงในจุดที่พี่เขาตกลงมาไม่ได้

-ทะเลาะกับเพื่อนขั้นแตกหัก ถึงแม้ต่อมาฝ่ายนั้นจะทำตัวเหมือนเดิม(เพราะยังไม่รู้ตัวว่าไอ้เหมือนเดิมนั่นล่ะที่ทำให้มีปัญหา)แต่เรารู้สึกไม่เหมือนเดิมแล้ว ได้แต่ถอยออกมา ก่อกำแพงบังตาเธอเอาไว้ให้ฉันเห็นรอยแยกนั้นคนเดียว และปล่อยให้รอยแยกมันค้างคาอยู่อย่างนั้น เราห่างกัน แต่ฉันไม่เจ็บ เธอก็ไม่เจ็บ แบบนี้แหละดีแล้ว

-เรื่องเพื่อนยังคงมีภาคต่อ เมื่ออีกสองคนในกลุ่มเกิดทะเลาะกันขึ้นมาอีก สถานะตอนนี้คือทั้งสองมีทิฐิค้ำคอ และยังไม่คุยกัน เราพยายามดึงไว้ ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอย แต่ไม่รู้จะดึงได้อีกนานแค่ไหน...

-ไม่มีวายดีๆอ่านเลยอ้ะ

-จู่ๆก็โดนยัดตำแหน่งเฮดหญิงให้...โดยที่เกิดมาไม่เคยเป็นหัวหน้านำใครกับเขาเลย ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนเป็นแค่หุ่นเชิดในบางอารมณ์เราก็จะทำงานตามวิธีของเราต่อไป

-เงินร่อยหรอลงทุกที...ของกินและหนังสือที่อยากซื้อกลับมีมากขึ้นทุกที

ดูสิ แต่ละเรื่องไม่น่าเอามาขยายความทั้งนั้น(นี่ไม่ขยายความแล้วเหรอ?)

อย่างไรก็ตาม มีอีกเรื่อง เรื่องเครียดปัจจุบันทันด่วน

จะสอบวันจันทร์นี้แล้วตูยังอัพบล็อกอยู่เลย เอิงเงิงเงย~~

ก่อนไป ขอบคุณSanso คุณลูกสะใภ้สุดเลิฟสำหรับโดงามๆนะจ๊ะ ต่อชีวิตคุณแม่สามีไปได้อีกพักใหญ่เลยล่ะ

เผ่นล่ะ!!!!

edit: พิมพ์จนจบแล้วลืมใส่ชื่อเอ็นทรี่ เวรจริงๆ

edit @ 19 Jul 2008 00:08:19 by ผีถั่วพเนจร

edit @ 19 Jul 2008 00:14:17 by ผีถั่วพเนจร